Stamoulis Publications Home Page

Ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο
εκδόσεις βιβλίων


Πατήστε εδώ για να μεταβείτε στην αρχική σελίδα των Εκδόσεων Σταμούλη Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε στο e-shop και να κάνετε τις αγορές σας Είσοδος Πατήστε εδώ για να δείτε τη λίστα με τα προϊόντα που έχετε αποθηκεύσει Πατήστε εδώ για να τροποποιήσετε στοιχεία του λογαριασμού σας. Επικοινωνία
Αρχική Εγγραφή Είσοδος Λίστα Λογαριασμός Επικοινωνία
Αναζήτηση Σύνθετη Αναζήτηση
το καλάθι περιέχει
0 προϊόντα
Πατήστε εδώ για να δείτε τα περιεχόμενα του καλαθιού και να ολοκληρώσετε την παραγγελία σας.
επιλογή γλώσσας Ελληνικά English
Εγγραφή στην ηλεκτρονική μας ενημέρωση
Κατηγορίες
 
eBooks
 
 
Οικονομία & Διοίκηση
 
 
Γεωτεχνικές Επιστήμες
 
 
Εφηβικά
 
 
Θεολογία
 
 
Παιδικά
 
 
Θετικές Επιστήμες
 
 
Περιβάλλον - Ενέργεια
 
 
Ιατρική
 
 
Πληροφορική - Τεχνολογία
 
 
Δίκαιο
 
 
Εκπαίδευση - Κατάρτιση
 
 
Κοινωνικές Επιστήμες
 
 
Λεξικά
 
 
Διάφορα
 
 
Ιστορία - Λαογραφία
 
 
Μαγειρική
 
 
Πολιτική
 
 
Λογοτεχνία
 
 
Ανθοδετική
 
 
Πανεπιστημιακά
 
Οι εκδόσεις μας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
RapidSSL
Google+

Αρχική > Άρθρα > Free Chapter > Job survival - οδηγός επιβίωσης για κάθε εργαζόμενο


Job survival - οδηγός επιβίωσης για κάθε εργαζόμενο

Ημερομηνία: 29/05/2012
 
Job survival - οδηγός επιβίωσης για κάθε εργαζόμενο

 

Κεφάλαιο 10: Οι αγαπητοί συνάδελφοι
 
Δε βλέπουμε τους άλλους ανθρώπους σαν συνανθρώπους μας, αλλά σαν διπλανούς ανθρώπους. Αυτό είναι το λάθος.
Άλμπερτ Σβάιτσερ (1875-1965)
 
 
Θα σας απαντήσουμε στα εξής ερωτήματα:
Ποιοι διαφορετικοί τύποι συναδέλφων υπάρχουν;
Γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν επιθετική συμπεριφορά και πώς μπορεί κανείς να το αντιμετωπίσει;
Πώς εντοπίζω και λύνω συγκρουσιακές καταστάσεις;
 
 Γνωρίζετε τo πιο διαδεδομένo επάγγελμα στη γερμανική ύπαιθρο; Είναι οι δασικοί εργάτες. Φαίνεται να είναι η επαγγελματική ομάδα που συναντάει κανείς πιο συχνά στο χώρο της εργασίας: πριονίζουν, πριονίζουν, πριονίζουν – όσο περισσότερο γίνεται. Βρίσκονται στην καρέκλα του προϊσταμένου και στον κύκλο των συναδέλφων. Και μετά υπάρχουν και αυτοί που τροχίζουν μαχαίρια και οι παραμυθάδες. Επαγγέλματα με ραγδαία ανάπτυξη σε καιρούς κρίσης και φόβου για απώλεια της εργασίας. Ακριβώς όπως το είπε και ο Χάινριχ Μπελ: «Υπάρχει λίγη εργασία, αλλά πολλά να γίνουν.» Οι στρατηγικές επιβίωσης είναι ιδιαίτερα σημαντικές στις συναναστροφές με τους «αγαπητούς» συναδέλφους. Στη συνέχεια θα σας παρουσιάσουμε καλά και κακά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν οι άλλοι – και πώς να αντιδράτε σ’ αυτά την ώρα που γίνονται ή και πριν.
 
Ο ζωολογικός κήπος των τύπων
 
Όλα τα «ζώα» δεν υπάρχουν σε καθαρή μορφή. Συνήθως ο συνάδελφος είναι διασταύρωση διάφορων ζώων, δηλαδή παίρνει διάφορους ρόλους (θετικούς καθώς και αρνητικούς). Γιατί κάνουμε αυτή την επισκόπηση; Δεν μπορείτε να αλλάξετε, όπως ήδη αναφέρθηκε, τους ανθρώπους. Αλλά θα προσαρμοστείτε και θα επικοινωνήσετε ανάλογα, αν μπορείτε να αξιολογήσετε καλύτερα τη συμπεριφορά των άλλων.
 
Οι έξι τύποι ζώων
1.         Ο γορίλλας (ο βάρβαρος ή ράμπο/δυνάστης)
            Χαρακτηριστικά: φωνακλάς, σκληρός, βίαιος. Παίζει σκληρό παιχνίδι, έχει μεγάλη ικανότητα να επιβάλλεται. Το σλόγκαν του στη δουλειά είναι στρατιωτικό και σύντομο: «Όλοι υπακούουν στις διαταγές μου!» Όποιος δεν υπακούει, «ξηλώνεται». Ο ράμπο του επαγγέλματος λέει ανοιχτά ό,τι σκέφτεται, δε φείδεται της δημόσιας κριτικής, ασκεί κριτική στους συναδέλφους ακόμα και με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Η πίεση μεταφέρεται στους άλλους δημόσια και αφιλτράριστη.
            Αξιολόγηση: επειδή πολλοί άνθρωποι φοβούνται μάλλον τη σύγκρουση, αυτή η στάση του ράμπο έχει τις περισσότερες φορές αποτέλεσμα. Όπως εξηγήθηκε λίγο πριν στο κεφάλαιο για τον προϊστάμενο (βλ. Κεφάλαιο 9), πίσω από τη βιτρίνα της τραχύτητας κρύβεται συχνά ένας πολύ πληγωμένος, αδύναμος άνθρωπος. Συνήθως αυτό το είδος θα ήθελε να αναρριχηθεί γρήγορα και ψηλά στο δέντρο της καριέρας.
            Στρατηγική αντιμετώπισης: Όποιος μπει στο ρόλο του θύματος, έχει ήδη χάσει. Αυτό θα εκληφθεί ως αδυναμία και θα ισοδυναμεί με ανικανότητα. Επίσης, και η τεχνική να τον μαλακώσετε με το «μην εξάπτεστε τόσο», γίνεται συνήθως μπούμερανγκ. Η κλασική απάντηση είναι: «Δεν εξάπτομαι.»
             Τι είναι αυτό που βοηθάει; Πρέπει να υπερασπιστείτε την άποψή σας σταθερά, σαν να έχετε έναν τοίχο από μπετόν απέναντί σας. Αυτό τον εντυπωσιάζει. Να φωνάξετε κι εσείς; Καλύτερα όχι. Αυτό ενδείκνυται μόνο για πολύ γερά πνευμόνια. Το καλύτερο θα ήταν, αν επιχειρηματολογούσατε συνειδητά με αντικειμενικά επιχειρήματα. Αν ο αγριεμένος πίθηκος δεν αντιδράσει, πάρτε τον έλεγχο στα χέρια σας και πείτε του, δίνοντάς του το μήνυμα, ότι είναι η προσωπική σας άποψη: «Πιστεύω ότι θα πρέπει να λύσουμε αυτό το πρόβλημα αργότερα». Έτσι, δείχνετε υπεροχή που εντυπωσιάζει και τον κύκλο των συναδέλφων.
 
2.         Το φίδι (ο ραδιούργος)
            Χαρακτηριστικά: πανούργος, αθόρυβος, πετάει μπηχτές από πίσω και του αρέσει να διαδίδει φήμες: «Άκουσα, ακόμα, ότι ο συνάδελφος Χ...», «μην το πεις παραπέρα, άκουσα από την καλύτερη πηγή (εναλλακτικά: από πρώτο χέρι), ότι…», «Ξέρεις στ’ αλήθεια ότι…». Είναι ο τρίτος άνθρωπος, ο κρυφός πράκτορας, που μιλάει μόνο έμμεσα: με άλλους για άλλους, αλλά όχι με τον άλλο. Και όταν κάποτε μιλάει με τον άλλο, τότε το κάνει μόνο για να του πάρει κάποιο μυστικό.
            Αξιολόγηση: αυτή η περιφερόμενη πούδρα «πασπαλίζει» υποψίες, κατασκευάσματα της φαντασίας, χύνει το φιδίσιο δηλητήριό της, και έτσι δηλητηριάζει το εργασιακό κλίμα. Γιατί; Ο ραδιούργος θέλει με αυτόν τον τρόπο να «κοκορευτεί», να φανεί σπουδαίος. Σλόγκαν: Κοιτάξτε πώς τα βλέπω και τα ξέρω όλα! δεν έχω φοβερές διασυνδέσεις; Τι καταπληκτικός που είμαι!
             Στρατηγική αντιμετώπισης: η αλήθεια πρέπει να λάμψει. Αυτός ο τύπος μπορεί να αναπτύξει τη δηλητηριώδη δράση του, όταν μπορεί να ενεργεί στα σκοτεινά, στα κρυφά. Μπορείτε να του τραβήξετε το χαλί κάτω από τα πόδια, όταν τον παρασύρετε έξω από την κρυψώνα του. Αν έχετε θιγεί, πείτε του σε μία τετ-α-τετ συζήτηση ότι τα ξέρετε όλα. Μην το κάνετε σε καμία περίπτωση μπροστά σε άλλους ανθρώπους: το πιο πιθανό είναι να τα αρνηθεί όλα, να σας δυσφημίσει και έτσι να επιτείνει ακόμη περισσότερο τη φήμη. Αν αυτό το ύπουλο φίδι δε δείξει κατανόηση στην πρόσωπο με πρόσωπο συζήτηση, τότε φωνάξτε και τον προϊστάμενό σας. Και αν θίγει άλλους;
            Πείτε στο ραδιούργο ότι θα μιλήσετε γι’ αυτό στον ή στη συνάδελφο. Αν δεν είναι τελείως αναίσθητος, θα εκπλαγεί και θα δείξει κάποια αμηχανία.
            Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πέσετε στο επίπεδο του ραδιούργου ή να αγνοήσετε αυτή τη συμπεριφορά. Σκεφτείτε το ρητό: «Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει φωτιά» – και οι άλλοι θα σκεφτούν: «Κάτι γίνεται εδώ». Δημιουργήστε ένα σύστημα συναγερμού μαζί με άλλους, γιατί ο καθένας θα μπορούσε να είναι το επόμενο θύμα.
 
Αν θέλετε να διαδώσετε πληροφορίες, να τις πείτε στον κουτσομπόλη του συναδερφικού κύκλου σας• δηλώστε ότι το μήνυμα είναι μυστικό και δεν πρέπει να ειπωθεί σε άλλους, και μπορείτε να είστε σίγουρος ότι αυτό θα προχωρήσει. Είναι τρομακτικό πόσες προσωπικές ή εμπιστευτικές πληροφορίες μπορούν να λέγονται επιπόλαια από δω κι από κει μέσα σε ένα τμήμα. Αν γράψετε σε ένα χαρτί «να μην διαβαστεί», «εμπιστευτικό» ή «μην είστε τόσο περίεργος» μπορείτε να είστε σίγουρος ότι θα διαβαστεί.
 
3.         Ο φρύνος (ο «ξερόλας»)
            Χαρακτηριστικά: έχοντας τη μετριοφροσύνη ενός Σωκράτη («εν οίδα ότι ουδέν οίδα») δεν μπορεί να αρχίσει τίποτε. Ο φρύνος τα ξέρει πάντα όλα καλύτερα από τους άλλους. Γνωρίζει δήθεν όλους τους ανθρώπους, όλες τις στρατηγικές, όλους τους κωδικούς των λογαριασμών – και κάθε γωνία της εταιρείας. Και αυτό το δείχνει κάθε φορά με αφοσίωση. Ο «ξερόλας» υπερασπίζεται την επάρκειά του με μεγάλη επιμονή. Προσοχή, όμως: εφόσον αυτός προφανώς τα ξέρει όλα, δεν μπορούν να τα ξέρουν κι οι άλλοι, κι έτσι τους διορθώνει σε μάλλον ασήμαντες λεπτομέρειες. Το βασικό είναι ότι έχει δίκιο. Οι νέοι συνεργάτες αισθάνονται δίπλα του σαν ηλίθιοι.
             Αξιολόγηση: συνήθως πρόκειται για πιο ηλικιωμένους συναδέλφους, αλλά υπάρχουν και νεαρά εξυπνοπούλια. Αυτός που θέλει να τα ξέρει όλα καλύτερα, αισθάνεται ότι απειλείται η (επαγγελματική) θέση του και θέλει να δείξει ότι είναι αναντικατάστατος. Και κάτι ακόμη: πρόκειται για μια εκ βαθέων κραυγή για αναγνώριση – συχνά συνδυασμένη με μια ελλιπή αυτογνωσία.
            Στρατηγική αντιμετώπισης: οι συζητήσεις με γεγονότα δεν έχουν αποτέλεσμα, γιατί συζητάει κανείς μέχρι να μπορέσει να κατατροπώσει τον άλλο με μία (πραγματική) λεπτομέρεια. Προσπαθήστε να έχετε περισσότερη υπομονή μαζί του. Αν δεν ικανοποιηθεί η ανάγκη του, προβάλλεται ακόμη περισσότερο. Που σημαίνει: ευχαριστήστε τον για τα ερεθίσματα που δίνει, επαινέστε την περιεκτική γνώση του συναδέλφου φρύνου και πηγαίνετε παρακάτω. Συχνά συμβαίνει το εξής: μόνο όταν αισθανθεί αποδεκτός και ότι μπορεί να έχει το ζωτικό βιότοπό του μπορεί να σεβαστεί πιο εύκολα τις ικανότητες των άλλων. Και όταν έχει πραγματικά τη γνώση, δώστε του υπευθυνότητα σε ένα έργο – και τότε θα πρέπει τα λόγια του να ακολουθήσουν πράξεις.
 
4.         Η στρουθοκάμηλος (ο κλαψιάρης, κακομοίρης, γκρινιάρης)
            Χαρακτηριστικά: Βλέπει τον ήλιο σαν ένα διάλειμμα πριν από την επόμενη βροχή. Οι καλές ιδέες πρέπει να αναλύονται κριτικά και να μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Θα μπορούσε κανείς να σπάσει τα μούτρα του. Το επόμενο έργο θα έχει σίγουρα άσχημη εξέλιξη. Απογοητευμένος και παραιτημένος μέσα του ο πεσιμιστής του επαγγέλματος κάνει μίζερη την καθημερινότητα και πρέπει να υπενθυμίζει συνέχεια στους συναδέλφους τη ματαιότητα της δραστηριότητάς τους.
            Αξιολόγηση: Μέσα του, αυτός ο απαισιόδοξος είναι άδειος, απογοητευμένος από τη ζωή. Η μεμψιμοιρία είναι γι’ αυτόν κραυγή για αναγνώριση και αναζήτηση και άλλων συμμάχων, ώστε να μην είναι τόσο μόνος και δυστυχής στο σκοτάδι της υπόγειας διαδρομής του.
             Στρατηγική αντιμετώπισης: Προσοχή, το συνεχές παράπονο και κλαψούρισμα δεν αλλάζει – είναι άσκοπο να του δώσετε θάρρος. Μπορείτε να ξεκινήσετε ένα πείραμα και να του ζητήσετε θεμελιωμένες αντιπροτάσεις. Αν σας έρθουν εποικοδομητικές προτάσεις, τότε τα πράγματα είναι εντάξει. Ίσως μερικές φορές να βλέπει λάθη ή παραλείψεις. Χρησιμοποιήστε τον ως ανιχνευτή λαθών. Αλλιώς μην αφήσετε να σας παρασύρει αυτός ο καταστροφικός τύπος. Αγνοήστε απλώς τον γκρινιάρη. Μην πέσετε στα δίχτυα του. Αφήστε τη στρουθοκάμηλο στη μοναξιά της. Κατά πάσα πιθανότητα θα γκρινιάζει και θα μουρμουρίζει – σας είναι αδιάφορο. Μία άλλη αποτελεσματική μέθοδος μπορεί να είναι να διογκώσετε τους φόβους του, να τους παρατραβήξετε σε σημείο μη ρεαλιστικό, ώστε να αποδυναμώσετε τη γκρίνια του. Και όταν αναγγείλετε ότι θα πραγματοποιήσετε το έργο χωρίς αυτόν, τότε μπορεί και να θέλει να συμμετέχει.
 
5.         Το παγώνι (ο εκθαμβωτικός)
            Χαρακτηριστικά: Λάμπει πολύ, σαν μία λάμπα 150 βατ. Συχνά, όμως, δεν υπάρχει τίποτε ή μόνο κάτι λίγο πίσω από αυτό. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί φαίνονται να εντυπωσιάζονται από την αδιάκοπη δραστηριότητα, την ενεργητική παρουσία και τη ρητορική δεινότητά του. Αρπάζει καλές ιδέες των συναδέλφων στον αέρα, ενδεχομένως τις αλλάζει ελάχιστα και τις παρουσιάζει ως δικές του. Οι εκθαμβωτικοί έχουν ένα χάρισμα: να διηγούνται με περιφραστικό, ανατολίτικο, γενικό τρόπο στερεότυπα πράγματα. Λένε αυτά που είναι ήδη γνωστά. Τα λένε, όμως, ωραία και σαν νανούρισμα.
            Αξιολόγηση: Αυτός ο αδίστακτος τύπος διαπίστωσε στα χρόνια (της ζωής του) που πέρασαν ότι αξίζει να καταλαβαίνεις γρήγορα, να αντιγράφεις τις γνώσεις των άλλων και να επικοινωνείς με επιτήδειο τρόπο. Πίσω από αυτό κρύβεται ένα άδειο ρεζερβουάρ αγάπης και συνδεδεμένος με αυτό ένας συνεχής αγώνας για να τον «κανακέψουν» με λόγια, να τον επαινέσουν και να τον αναγνωρίσουν.
             Στρατηγική αντιμετώπισης: πλήρης περιορισμός των αποκλειστικών πληροφοριών. Η ελεύθερη ροή πληροφοριών στα τμήματα είναι μεν πολύτιμη, αλλά στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να μεταφέρονται μόνο γενικής φύσης πληροφορίες. Οι καλές προτάσεις θα πρέπει να πηγαίνουν απευθείας στον προϊστάμενο. Κατά τα άλλα μπορείτε να είστε καλός προς το παγώνι – πιθανόν να είναι και πολύ γοητευτικός. Αλλά κρατήστε τη γλώσσα σας, όπως είπαμε, όσον αφορά αποκλειστικές πληροφορίες. Ερωτήσεις που προτιμάει ιδιαίτερα είναι: «Τι δουλειά κάνετε τώρα;» και «αυτό είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον – τι ακριβώς κάνετε με αυτό;» Αγνοήστε απλώς αυτές τις ερωτήσεις. Εκτός αυτού οι συγκεκριμένες ερωτήσεις βοηθάνε στην αποκάλυψη της ελλιπούς τεχνογνωσίας του άλλου. Όντας επιτήδειος και πονηρή αλεπού, δε θα ήθελε να πέσει στα δίχτυα σας. Εδώ βοηθάει να θίξετε μόνο φιλικά το θέμα, για να μπορέσει να «επιπλεύσει».
 
6.         Ο γάιδαρος (το υποζύγιο)
            Χαρακτηριστικά: στις διάφορες εξημερωμένες μορφές του εξελίχθηκε από την άγρια αρχική μορφή του σε ένα καλοκάγαθο ζώο για κουβάλημα φορτίων. Ο γάιδαρος αντέχει και είναι ικανός. Μπορεί κανείς να τον σαμαρώνει και να τον φορτώνει πολύ, πράγμα που μπορούν να δεχτούν και άλλοι, αλλά δε θέλουν. Συνήθως το δέχεται υπομονετικά και ήσυχα. Μάλιστα, ενδιάμεσα κάνει κάτι και για άλλους. Με λίγα λόγια, δεν μπορεί να πει «όχι» ή το λέει δύσκολα. Μόνο όταν φορτωθεί πολλά, γίνεται πεισματάρης. Τότε δε βοηθούν ούτε τα καρότα ούτε κάποια «ζαχαρωμένη» οικονομική παροχή.
            Αξιολόγηση: ο γάιδαρος είναι ο νεροκουβαλητής των άλλων. Δε θα ήθελε να είναι στην πρώτη γραμμή, αλλά προτιμάει να κρύβεται μέσα στην ομάδα. Αυτός που επωφελείται κυρίως από τη σκληρή δουλειά του είναι ο γορίλλας στο ζωολογικό κήπο. Έχει κάποιον που υπακούει στις διαταγές του – σλόγκαν: ο ένας λέει και ο άλλος κάνει. Μια πολύ παλιά σχέση συμβίωσης.
            Στρατηγική αντιμετώπισης: Ο γάιδαρος είναι καλά με τον εαυτό του, όταν είναι απασχολημένος. Όταν δεν έχει τίποτε να κάνει, εκνευρίζεται και πεισμώνει (δηλαδή όχι μόνο με την «πάρα πολλή», αλλά και με την «πολύ λίγη» εργασία). Οι γάιδαροι είναι πιστοί φίλοι και πραγματικά ευχάριστοι για να περνάς την ώρα σου: δεν ανταγωνίζονται τα άλλα ζώα στους ρόλους τους, απλά θα ήθελαν να συνδέονται μαζί τους μέσω της εργασίας. Όταν συναντιούνται δύο γάιδαροι, προσπαθούν να πάρουν ο ένας τη δουλειά από τον άλλο.
             Εφόσον ένας γάιδαρος είναι για αρκετό διάστημα αρκετά πιστός, θα έπρεπε να έχει αρκετά «ζαχαρωτά» («κανείς δεν το κάνει τόσο καλά όσο εσείς», «είστε υπόδειγμα για μας», «αν η εταιρεία μας είχε περισσότερους σαν και σας, θα είχε (ακόμη) καλύτερη θέση στην αγορά»).
 
Φυσικά, στο ζωολογικό κήπο υπάρχουν πολύ περισσότερα έμβια όντα, π.χ. το στρείδι (ευσυνείδητο, πάντα παρόν, αλλά χωρίς να λέει τίποτε), το κουτορνίθι (ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: είναι άχρηστο) ή το σαλιγκάρι (διεκπεραιώνει σε διπλάσιο χρόνο τα μισά). Περιοριστήκαμε στα πιο βασικά είδη, κατά προτίμηση στα «αρχέτυπα». Και ακόμη μία σύντομη ενδιάμεση σύνοψη: κάθε άνθρωπος μπορεί να αποτελεί για τον άλλο πρόκληση – διαρκώς ή κατά διαστήματα. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε απλώς διαφορετικούς χαρακτήρες και πολύ σύντομα ενοχλούμαστε από τη διαφορετικότητα του χαρακτήρα του άλλου. Ο εσωστρεφής δεν καταλαβαίνει τον φλύαρο – και ο δυναμικός αυτόν που βαριέται. Αυτό που για τον ένα είναι ένα χαμόγελο συμπάθειας, για τον άλλο είναι μία χαζή γκριμάτσα.
 
Παρέκβαση: Επιστήμη και συνεργασία στις ομάδες
           
Θεωρίες ανταλλαγής
            Διατυπωμένο απλά με μία φράση, αυτές οι επιστημονικές προσεγγίσεις αφορούν τη μακροχρόνια εξισορρόπηση του ισοζυγίου του πάρε-δώσε στις κοινωνικές σχέσεις. Με άλλα λόγια, όποιος θέλει μόνο να παίρνει, χωρίς να ανταποδίδει κάτι θετικό, βάζει τον εαυτό του στο κοινωνικό περιθώριο.
           
 Θεωρίες προοπτικής
            Ο Αμερικανός νομπελίστας της οικονομίας (2002) Ντανιέλ Κάνεμαν ανακάλυψε πώς μερικές φορές οι τολμηροί άνθρωποι αποφασίζουν ανορθολογικά: παρόλο που διατρέχουν τον κίνδυνο να έχουν οικονομικές απώλειες, ριψοκινδυνεύουν. Αντίθετα, όταν μπορούν να αποκομίσουν κέρδη, φοβούνται τους ριψοκίνδυνους χειρισμούς. Αυτό δεν ισχύει μόνο για κατόχους μετοχών, αλλά και για έργα: οι υπεύθυνοι αρνούνται να εκπέμψουν έγκαιρα SOS για αποτυχημένα έργα και να τραβήξουν το σκοινάκι που ανοίγει το αλεξίπτωτο.
 
            Ψυχολογική και ηθική παρενόχληση (mobbing)
            Η λέξη «mob» στα Αγγλικά σημαίνει όχλος και συμμορία (σκύλων) και δεν απέχει και πολύ από την καταδίωξη. Η έννοια περιγράφει αρνητικές επικοινωνιακές δράσεις που απευθύνονται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα προς ένα άλλο. Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά (συχνότητα) και για πολύ χρονικό διάστημα (διάρκεια).
 
            Σύγκρουση (conflictus)
            Μία σύγκρουση επέρχεται, όταν έρχονται αντιμέτωπες διαφορετικές γνώμες και στάσεις (από το λατινικό «confligere» – χτυπάω, εφορμώ). Μία σύγκρουση είναι συναισθηματική και επιλύεται «με την κοιλιά». Αντίθετα, ένα πρόβλημα ορίζεται αντικειμενικά και επιλύεται με το κεφάλι.
 
Αίτια της ψυχολογικής και ηθικής παρενόχλησης
 
Γιατί οι άνθρωποι παρενοχλούν ψυχολογικά και ηθικά
 
Σε πολλούς κλάδους η οικονομία δεν ακμάζει πια. Παρ’ όλα αυτά ένας τουλάχιστον οικονομικός κλάδος βρίσκεται σε άνθηση, δηλαδή η ψυχολογική και ηθική παρενόχληση. Υπάρχουν διάφορες αιτίες για αυτό. Ακολουθεί μία ευρεία επισκόπησή τους από τους Grunwald/ Hille (Mobbing im Betrieb, σελ. 54):
  • Φόβος για απώλεια της θέσης εργασίας.
  • Φόβος των προϊσταμένων ότι δε θα τους σεβαστούν οι συνεργάτες.
  • Φόβος ότι οι αδυναμίες του ατόμου θα γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους άλλους.
  • Φόβος ότι το άτομο θα θεωρηθεί ηλίθιο και ανίκανο.
  • Φόβος ότι ο συνάδελφος έχει καλύτερη δουλειά (εργασιακή καθημερινότητα).
  • Φόβος του ατόμου ότι θα χαλάσει η εικόνα που έχουν οι συνάδελφοι, οι προϊστάμενοι και οι συνεργάτες γι’ αυτό.
  • Φόβος εκτόπισης από μία ηγετική θέση.
  • Φόβος ότι οι συνεργάτες δε δουλεύουν αρκετά, αν δεν ελέγχονται διαρκώς.
  • Φόβος για απώλεια του κύρους.
  • Φόβος ότι οι άλλοι θα αποκτήσουν ένα προβάδισμα στις γνώσεις και θα το εκμεταλλευτούν.
  • Φόβος ότι οι συνεργάτες εξυφαίνουν συνωμοσίες.
  • Φόβος ότι το κόστος στον τομέα του ατόμου θα αυξηθεί πολύ, αν δεν υπάρξουν περιοριστικές επεμβάσεις.
  • Φόβος ότι κάποιος θα μπορούσε να βλάψει το άτομο με κάποιον άλλο τρόπο.
  • Σλόγκαν: η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα.
  • Φόβος για σεξουαλικές προτάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την καριέρα και την προσωπική ζωή.
  • Φόβος ότι θα κυκλοφορήσουν κουτσομπολιά.
  • Φόβος ότι ο προϊστάμενός σας δε θα αναγνωρίζει (πια) τη συμβολή σου.
  • Φόβος ότι άλλοι συνάδελφοι κλέβουν τις ιδέες του ατόμου και τις παρουσιάζουν σαν δικές τους.
  • Φόβος για την απώλεια προνομίων που υπάρχουν.
  • Φόβος μήπως το άτομο δεν αντεπεξέρχεται πια στις καθημερινές απαιτήσεις.
  • Φόβος για απόλυση.
 
Τι να κάνω, αν με εκφοβίζουν στη δουλειά
 
 Ακολουθήστε αυτά τα βήματα:
1.         Αναλύστε την κατάσταση και το εκφοβιστικό περιβάλλον.
2.         Μήπως ήρθατε σε αντίθεση με άγραφους νόμους ή καθιερωμένες συμπεριφορές ομάδων;
3.         Δείξτε ψυχικό σθένος, παρουσιαστείτε, όσο περισσότερο γίνεται, σίγουρος για τον εαυτό σας και ετοιμόλογος.
4.         Αντιμετωπίστε σε μία συζήτηση αυτόν που σας εκφοβίζει με γεγονότα για τα οποία έχετε προετοιμαστεί καλά.
5.         Φέρτε ένα πρόσωπο της εμπιστοσύνης σας. Αυτό μπορεί να είναι ένα μέλος του εργατικού συμβουλίου ή κάποιος προϊστάμενος.
6.         Μη διστάζετε να πάρετε επαγγελματική βοήθεια. Απευθυνθείτε κάπου που παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες, π.χ. σε ένα δικηγόρο.
7.         Αποφασίστε, αφού αναλύσετε την κατάσταση μαζί του, αν θα συνεχίσετε να παλεύετε ή θα παραιτηθείτε.
 
Συγκρούσεις – οι πιστότεροι συνοδοιπόροι στην εργασιακή ζωή
 
Όποιος θέλει να επιβιώσει στο επάγγελμα, πρέπει να μάθει πώς να διαχειρίζεται τις συγκρούσεις. Θα σας παρουσιάσουμε αμέσως συνοπτικά τις πιο σημαντικές πλευρές του θέματος. Υπάρχουν πέντε διαφορετικοί τρόποι να συγκρούεστε:
 
1.         Σύγκρουση για διανομή
Ο κλασικός συνδυασμός εδώ είναι: δύο μέρη και ένα μήλο της έριδος.
2.         Σύγκρουση στόχων
Δύο μέρη επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους.
Ή πρέπει να επιτευχθούν αλληλοσυγκρουόμενοι στόχοι σε σχέση με ένα αντικείμενο.
3.         Σύγκρουση ρόλων
Ο ρόλος ενός προσώπου δεν αναγνωρίζεται.
Ένα πρόσωπο δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το ρόλο που προορίζεται γι’ αυτό.
Πρέπει να ανατεθεί ένας ρόλος και ένα ή περισσότερα πρόσωπα αγωνίζονται για να τον πάρουν.
4.         Σύγκρουση αντιλήψεων
Εξαιτίας διαφορετικών οπτικών γωνιών, πολιτιστικών χαρακτηριστικών, τρόπων ανατροφής κ.λπ. ο καθένας υποστηρίζει τη δική του άποψη ως τη μόνη σωστή.
5.         Σύγκρουση σχέσεων
Οι συνεργάτες δεν μπορούν να αντέξουν ο ένας τον άλλο. Δεν υπάρχει χημεία μεταξύ τους.
 
Οι έξι βασικοί κανόνες θετικού χειρισμού των συγκρούσεων
 
1.         Μην επιτρέπετε να χάσει ο άλλος τη θέση του.
2.         Μη χάνετε τον αυτοσεβασμό σας.
3.         Μπείτε στη θέση του άλλου.
4.         Παραιτηθείτε από την προσπάθεια να αλλάξετε τον άλλο.
5.         Εκπροσωπείτε τη δική σας θέση με έξυπνη στρατηγική.
6.         Μειώστε τον κίνδυνο επακόλουθων συγκρούσεων.
 
Η τέχνη της κριτικής
 
Η κριτική προς τους άλλους και αυτών προς εμάς είναι η πιο δύσκολη από όλες τις καταστάσεις επικοινωνίας. Για να αντιδράσουμε ανάλογα με την κριτική χρειάζεται να έχουμε πολύ ευαίσθητες κεραίες. Σ’ αυτό μπορεί κανείς να εξασκηθεί και μάλιστα με την τεχνική των 5 βημάτων:
 
1.         Κριτική σημαίνει ανατροφοδότηση, όχι να καταρρακώσεις τον άλλο, και πρέπει να υπάρχει σε μία (καλή) σχέση.
 
2.         Η κριτική είναι ένα μπαστουνάκι που μας δίνει κάποιος. Εμείς αποφασίζουμε αν και πώς θα το χρησιμοποιήσουμε. Προσπαθήστε, ακόμα κι αν σας φαίνεται δύσκολο, να διαχωρίσετε το επίπεδο των γεγονότων από το επίπεδο των σχέσεων. Όταν αντιδρούμε άσχημα στην κριτική, αυτό δεν οφείλεται μόνο στα παλιότερα τραύματα (μερικοί αισθάνονται να έχουν επιστρέψει στην παιδική τους ηλικία), αλλά και στο ότι αντί να ακούμε απλώς την κριτική, διαμορφώνουμε αμέσως από αυτήν μία αξίωση, μία απαίτηση.
 
3.         Μην μπαίνετε αμέσως στο καβούκι σας. Δεχτείτε την κριτική με αυτοπεποίθηση. Εξηγήστε πώς έφτασαν τα πράγματα εκεί (χωρίς απλώς να δικαιολογείστε: «Ο άλλος…»). Και ρωτήστε – όχι με αναίδεια: «Τι θα κάνατε στη θέση μου;». Αυτό τιμά εσάς (ζητάτε συμβουλή, θέλετε να το κάνετε διαφορετικά την άλλη φορά) και τον άλλο (του επιτρέπεται να δώσει συμβουλή).
 
4.         Παραδεχτείτε τον εαυτό σας. Η κριτική δεν είναι η συντέλεια του κόσμου. Αυτό είναι σημαντικό, ώστε η κριτική σε ένα μόνο σημείο να μην επιφέρει μια γενική κατάρρευση («δεν μπορώ να κάνω τίποτε», «είμαι αποτυχημένος»).
 
5.         Αναζητήστε απάντηση και βγάλτε συμπέρασμα από αυτήν: πώς μπορώ να αποφύγω στο μέλλον αυτό το συγκεκριμένο λάθος; Άλλωστε, η καλύτερη στρατηγική είναι να μπορεί κανείς να διατηρεί την ικανότητά του να ασκεί κριτική σε προφανή λάθη. Αυτό δείχνει προσωπικότητα και εξυπνάδα. Αυτό που μπορεί να κάνει ο Μπιλ Γκέιτς, το μπορείτε κι εσείς: ο ιδρυτής της Microsoft παραδέχτηκε ανοιχτά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 σε ένα συνέδριο αναλυτών ότι είχε εκτιμήσει λάθος τις προοπτικές του Ίντερνετ – και παρουσίασε τη νέα στρατηγική του, να μπουν «δυναμικά» στην τεχνολογία του Ίντερνετ.
 
Και όταν θα πρέπει να ασκήσετε εσείς κριτική
 
Τότε ασκήστε την με άμεσο και τεκμηριωμένο τρόπο –όχι με πομπώδη, αλλά με ήπιο, φιλικό τόνο. Όταν κάτι σας χτυπάει άσχημα, μην κρατάτε λίστες διαγραφής ή ημερολόγια και ετοιμάζετε το μεγάλο χτύπημα μετά από 15 «παραπτώματα». Παρακαλούμε, μην κάνετε γενικούς απολογισμούς, αλλά αναφερθείτε σε αυτό που σας ενοχλεί… Για πολλούς αυτό ήδη είναι ένα ταμπού, γιατί φοβούνται να αναφέρουν συναισθηματικά προβλήματα, ενώ αντίθετα δε συμβαίνει το ίδιο στο επίπεδο των γεγονότων. Κάθε λέξη μετράει εδώ, γιατί ο άλλος υποπτεύεται κάτι πίσω από κάθε λέξη και κάθε ιδιαίτερα τονιζόμενη φράση (μιμική και χειρονομίες). Δοκιμάστε αυτή τη διατύπωση: «Επιτρέπεται να σας πω κατ’ εξαίρεση κάτι προσωπικό;». Παρατηρήστε ότι η λεξούλα «κατ’ εξαίρεση» είναι η μαγική.
 
Και μην ξεχνάτε: υπάρχει και θετική κριτική. Επαινείτε αντί να θυμώνετε: «Μία φιλική λέξη δε στοιχίζει τίποτε και είναι το ωραιότερο από όλα τα δώρα», λέει η Δάφνη ντυ Μωριέ (1907-1989), η Αγγλίδα συγγραφέας μυθιστορημάτων. Ανατροφοδοτήστε θετικά τον προϊστάμενό σας, το συνάδελφό σας – τότε ο άλλος είναι μάλλον έτοιμος να αντέξει και μία αρνητική κριτική.
 
Χρήσιμοι κανόνες για την αντιπαραθετική συζήτηση
 
1.         Θέστε έναν ελάχιστο και έναν μέγιστο στόχο.
2.         Ορίστε τη διάταξη των θέσεων.
3.         Διατυπώστε γραπτά τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις σας σχετικά με τη σύγκρουση.
4.         Μη βάζετε ταμπέλα στο συνομιλητή με τον οποίο συγκρούεστε. Ο καθένας έχει σύμφωνα με τη δική (!) του άποψη δίκιο.
5.         Χρησιμοποιείτε το πρώτο ενικό πρόσωπο για να στείλετε τα μηνύματά σας.
6.         Κλείνετε τη συζήτηση πάντα με ένα συμπέρασμα: καθορίζοντας ή ανεχόμενοι τη νέα συμπεριφορά (και να ορίσετε από κοινού το επόμενο ραντεβού).
 
Άλλες συμβουλές:
 
Εξετάστε τη δική σας άποψη για τη σύγκρουση.
Κατανοήστε την άποψη του άλλου.
Φανταστείτε σημεία συμφωνίας και απόκλισης.
Κάντε ελεγχόμενο διάλογο και δείξτε κατανόηση.
«Αυτό τώρα με επηρεάζει...».
«Αυτό που λέτε, το αισθάνομαι…».
Χαμογελάστε αντί να θυμώνετε (το χαμόγελο ενεργοποιεί 43 μύες του προσώπου).
Επαινέστε αντί να θυμώνετε.
Ειλικρίνεια.
Πλησιάστε ο ένας τον άλλον.
Απλώστε το χέρι και συγχωρήστε.
 
Πιθανά στάδια κλιμάκωσης μιας σύγκρουσης
 
1.         Διαφωνία ή θυμός
            Ο θυμός είτε εκφράζεται ανοιχτά είτε ανακυκλώνεται μόνο στη σκέψη. Πολλοί εκνευρισμοί δεν προχωρούν πέρα από αυτό το πρώτο στάδιο και συχνά ξεχνιούνται πάλι. Ο οξύς θυμός δεν εκφράζεται, αλλά σε έναν καβγά βγαίνει ξαφνικά στην επιφάνεια.
 
2.         Λογομαχία ή καβγάς
            Τους εκνευρισμούς που δεν εξαφανίζονται ή που επαναλαμβάνονται διαρκώς, δεν μπορεί κανείς να τους αντέξει σιωπηλά. Θα τους αιτιολογήσει για να τους ξεκαθαρίσει. Όμως πολλοί άνθρωποι είναι δύσκολο να εκφράζουν δυσάρεστα πράγματα με ήρεμο τρόπο. Έτσι, είναι επιθετικοί στη συζήτηση, ενώ το πρόσωπο με το οποίο επιδιώκει τη συζήτηση ο θυμωμένος αισθάνεται να το μεταχειρίζονται άδικα. Οι συγκρούσεις δεν ξεκαθαρίζονται σχεδόν ποτέ σ’ αυτό το στάδιο κλιμάκωσης.
 
3.         Διακοπή επαφής
            Ο χαμένος σε μια συζήτηση αποφεύγει από εκείνη τη στιγμή την οπτική επαφή με τον αντίπαλο καθώς και περαιτέρω συζητήσεις μαζί του. Τώρα μπορεί κανείς να πει ότι «κάνει μούτρα». Γι’ αυτόν το πρόβλημα συνεχίζει να υπάρχει. Η σωστή αντίδραση θα ήταν τώρα να πει: «Είμαι ακόμα θυμωμένος».
 
4.         Διάχυση του θυμού στον κοινωνικό περίγυρο
            Μόνο λίγοι άνθρωποι καταπίνουν το θυμό τους. Οι περισσότεροι αισθάνονται την ανάγκη να τον εκφράσουν. Αυτό μπορεί να συμβεί σε μία συζήτηση με γονείς ή φίλους, αλλά και με συναδέλφους ή πελάτες. Αυτό, όμως, που υποτιμούν πολλά στελέχη είναι ότι κάποιος συνεργάτης είναι τόσο οργισμένος, που παραπονιέται ακόμα και μπροστά σε πελάτες. Σ’ αυτό το στάδιο κλιμάκωσης κάποιες συγκρούσεις τελειώνουν από μόνες τους, όταν ο μέχρι εκείνη τη στιγμή χαμένος διαπιστώσει ότι μπόρεσε να εκδικηθεί. Πιο συχνά, όμως, συμβαίνει να παίρνει μία σύγκρουση πραγματικά μεγάλες διαστάσεις, επειδή μη συμμετέχοντες τρίτοι επικροτούν τις απόψεις τού μέχρι εκείνη τη στιγμή χαμένου και αυτός το μαθαίνει: «Έχω δίκιο και πρέπει να κάνω κάτι.»
 
5.         Συγκέντρωση ιδεών, στρατηγική και σχεδιασμός
            Ο θιγόμενος σκέφτεται τι θα μπορούσε να κάνει, π.χ. να κοιτάξει αγγελίες για θέσεις εργασίας ή να πάρει νομικές πληροφορίες. Όσο πιο καθαρά φαντάζεται τις δυνατότητες που έχει να νικήσει, τόσο καλύτερη γίνεται η διάθεσή του. Η αντίπαλη πλευρά το εκλαμβάνει αυτό ως σημάδι ότι η σύγκρουση έληξε. Ο θιγόμενος αισθάνεται ότι δεν τον παίρνουν σοβαρά και προχωράει στο επόμενο στάδιο κλιμάκωσης της σύγκρουσης.
 
6.         Υπαινιγμοί, προειδοποιήσεις, απειλές
            Ο θιγόμενος θέλει τελικά να αναγνωρίσει η αντίπαλη πλευρά το πρόβλημα ως τέτοιο. Ο μέχρι εκείνη τη στιγμή νικητής παρατηρεί ότι η νίκη του δεν είναι τόσο σίγουρη, όπως νόμιζε. Η εκδοχή ότι οι υπαινιγμοί του δεν έγιναν αντιληπτοί, τον θυμώνει. Ο θυμός ωθεί τα πράγματα στο επόμενο στάδιο κλιμάκωσης.
 
7.         Ανοιχτές επιθέσεις και κοινωνικές απώλειες
            Τα αρνητικά συναισθήματα του θιγόμενου αυξάνονται. Συχνά η αντίπαλη πλευρά συνειδητοποιεί τώρα ότι η παλιά σύγκρουση του δεύτερου σταδίου κλιμάκωσης δεν έχει λήξει ακόμα. Τώρα πρόκειται για την τιμή του θιγόμενου, για μίσος προς την αντίπαλη πλευρά και για δικαιολόγηση της όλης ταλαιπωρίας.
 
8.         Σαρωτικά χτυπήματα
            Τώρα ο θιγόμενος θέλει να πετύχει τον αντίπαλο και να τον πληγώσει με κάθε τρόπο. Ακολουθούν προσβολές που καθιστούν αδύνατη μία συμφιλίωση. Σχεδόν ποτέ ο θιγόμενος δεν εννοεί τις κακίες, όπως λέγονται, αλλά και η συγγνώμη δεν μπορεί πια να τις διορθώσει. Ο μέχρι εκείνη τη στιγμή χαμένος μπορεί με τα σαρωτικά χτυπήματά του να είναι ο νικητής βραχυπρόθεσμα. Ο νικητής δεν βρίσκει καμία ικανοποιητική απάντηση και η κλιμάκωση στο επόμενο στάδιο είναι αναπόφευκτη.
 
9.         Πόλεμος με καταστροφική διάθεση
            Σε μερικούς το μίσος είναι τόσο μεγάλο, ώστε να δέχονται να βλάψουν τον εαυτό τους, αν έτσι κατορθώνουν να εξοντώσουν τον αντίπαλο ή τουλάχιστον να του καταφέρουν βαρύ πλήγμα. Ως στέλεχος δε θα έπρεπε να υποτιμήσετε την οργή που μπορεί να έχει μαζευτεί σε ένα συνεργάτη. Μην επαφίεστε στο ότι ένας θυμωμένος συνεργάτης δε θα κάνει τίποτε που τελικά θα βλάψει και τον ίδιο.
 
 Παρακαλούμε σκεφτείτε: πολλές συγκρούσεις οφείλονται σε παρεξηγήσεις! Ανθρώπινη επαφή σημαίνει ερμηνεία και από τις δύο πλευρές. Είτε είναι κάποιος παντρεμένος είτε όχι, έχει να σας πει πολλά γι’ αυτό. Οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται με όρους Παλαιάς Διαθήκης – «οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδούς αντί οδόντος». Αυτή η επιθυμία για εκδίκηση δηλητηριάζει. Είναι μία συνειδητή απόφασή σας, αν θα συμμετάσχετε σε αυτόν το βρασμό ψυχής.
 
Ξέρετε ποιο είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά, αν όχι το πιο αποτελεσματικό, εργαλείο για τη λύση της σύγκρουσης; Είναι η τεχνική – η δύναμη να μπορείτε να συγχωρήσετε. Γι’ αυτό, όμως, απαιτείται μεγαλοφροσύνη και ειλικρίνεια. Γιατί για τον καβγά χρειάζονται πάντα δύο! Μήπως και η δική σας συμπεριφορά δε χρειάζεται ίσως διορθώσεις; Όποιος εξάλλου αλλάζει εσωτερικά τη στάση του απέναντι στον (απεχθή) συνάδελφο, κερδίζει ο ίδιος. Άλλωστε, μια μεγαλύτερη απόσταση από το συνάδελφο βοηθάει μερικές φορές.
 
Αποφυγή συγκρούσεων
 
Κι αν μπορείτε να το καταφέρετε, μην αφήνετε καταρχήν τα πράγματα να φτάσουν και τόσο μακριά – με ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για την αποφυγή συγκρούσεων:
 
1.         Οι γυναίκες κατά κανόνα έχουν μια μεγαλύτερη ευαισθησία από τους άντρες στο να αισθάνονται επερχόμενες συγκρούσεις. Γι’ αυτό το λόγο να ακούτε τι σας λένε οι γυναίκες (π.χ. η γραμματέας σας) για τις αλλαγές διαθέσεων στο τμήμα σας. Να πηγαίνετε κι εσείς τακτικά στη γραμματέα σας και να τη ρωτάτε για τυχόν διακυμάνσεις στη διάθεση του τμήματος.
 
2.         Πάρτε στα σοβαρά τέτοιες διακυμάνσεις στη διάθεση και ζητήστε από τον αντίστοιχο συνεργάτη μια συνάντηση για συζήτηση.
 
3.         Σε μια τέτοια «προληπτική» συζήτηση πάρτε κατά κύριο λόγο το ρόλο του ακροατή. Οι συνεργάτες σας θα ήθελαν να μιλήσουν ανοιχτά για επερχόμενες ή ήδη υφιστάμενες συγκρούσεις. Έτσι θα αποφευχθούν εκ των προτέρων συγκρούσεις και θα εξουδετερωθούν οι υπάρχουσες.
 
4.         Αν υπάρχει μία σύγκρουση μεταξύ δύο ή περισσότερων συνεργατών, τότε ζητήστε από τους συνεργάτες να κάνετε χωριστά την πρώτη συζήτηση. Στο τέλος μπορείτε να αποφασίσετε αν είναι απαραίτητες άλλες χωριστές συζητήσεις ή αν έχει νόημα η από κοινού συζήτηση όλων των εμπλεκομένων.
 
5.         Κάντε κάθε δύο μήνες μία ωριαία συνάντηση «εισροών-εκροών» με τους συνεργάτες σας. Αφήστε τους συνεργάτες σας να μιλήσουν ελεύθερα και χωρίς κριτική για προβλήματα και ακούστε τους προσεκτικά. Εξασφαλίστε στους συνεργάτες σας, όπου είναι δυνατόν, λύσεις και υποστήριξη. Σε δύσκολες περιπτώσεις θα πρέπει να αναζητήσετε τουλάχιστον ένα συμβιβασμό. Σε περιπτώσεις που δεν επιλύονται, θα πρέπει να ζητήσετε κατανόηση για την κατάσταση ή για την απόφασή σας.
 
6.         Προσθέστε μισή ώρα ακόμα στην ωριαία συνάντηση και μοιράστε την κάρτα επικοινωνίας με θέμα: «αυτό θα έπρεπε να το ξεκαθαρίσω μεταξύ μας εδώ και πολύ καιρό!»
 
7.         Αν ένας συνεργάτης παραιτηθεί, τότε πάρτε του εσείς ή κάποιος άλλος συνεργάτης μία συνέντευξη για την παραίτηση. Είναι ένα σημαντικό μέσον για να ξεσκεπάσετε λανθάνουσες συγκρούσεις στην ομάδα σας. Οι συνεντεύξεις για παραιτήσεις είναι επίσης ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης.
 
8.         Αποφύγετε καταστάσεις υψηλού στρες για σας και τους συνεργάτες σας που διαρκούν πολύ. Αυξάνουν την πιθανότητα συγκρούσεων.
 
9.         Να είστε συνεπής! Σε συγκρούσεις με συνεργάτες που δε λύνονται ακόμα και μετά από αρκετές προσπάθειες θα πρέπει πολύ γρήγορα να θέσετε την ερώτηση: έχει ο συνεργάτης πρόβλημα ή είναι ο συνεργάτης το πρόβλημα; Στην τελευταία περίπτωση το μόνο που μένει είναι να τοποθετήσετε αυτόν το συνεργάτη σε ένα άλλο τμήμα ή και να τον αποχωριστείτε. Γιατί ένα καλό εργασιακό κλίμα, όπου δεν υπάρχουν συγκρούσεις, είναι επιθυμητό στην εταιρεία, όμως, αυτή δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα.
 
10.       Η περιγραφή αντί της αξιολόγησης δημιουργεί αντικειμενικότητα. Η αξιολόγηση οδηγεί υποχρεωτικά σε συγκρούσεις.
 
 
Ο γραμματέας της δεύτερης καγκελαρίας της Φλωρεντίας, Νικολό Μακιαβέλι, συμβούλευε τους ηγεμόνες να τσακίζουν τον ηττημένο εχθρό ή να τον κάνουν φίλο. Συνήθως ο δεύτερος δρόμος είναι ο καλύτερος στην επαγγελματική ζωή. Και αν κάποια φορά πρέπει να αποδεχτείτε μία ήττα στον κύκλο των συναδέλφων, προσέξτε: όποιος καταφέρνει να μετατρέψει μία ήττα του σε νίκη, κερδίζει εσωτερική δύναμη και εξωτερική ανεξαρτησία. Προσπαθήστε, όσο περισσότερο μπορείτε, να ξεχωρίσετε με μία θετική στάση ακόμα και σε ένα αρνητικό περιβάλλον: ενεργήστε με επαγγελματισμό, ακεραιότητα και αξιοπιστία. Αν αποδίδετε και έχετε αποτέλεσμα, τότε να είστε σίγουρος ότι λίγοι θα είναι οι συνάδελφοι που θα είναι καλοπροαίρετοι, μερικοί θα ζηλέψουν και οι περισσότεροι θα σας κριτικάρουν.
Το προϊόν προστέθηκε στο καλάθι σας

 Περιεχόμενα καλαθιού
Δεν έχετε αρκετούς πόντους για να αγοράσετε αυτό το προϊόν!

 Περιεχόμενα καλαθιού
^BACK TO TOP