Stamoulis Publications Home Page

Ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο
εκδόσεις βιβλίων


Πατήστε εδώ για να μεταβείτε στην αρχική σελίδα των Εκδόσεων Σταμούλη Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε στο e-shop και να κάνετε τις αγορές σας Είσοδος Πατήστε εδώ για να δείτε τη λίστα με τα προϊόντα που έχετε αποθηκεύσει Πατήστε εδώ για να τροποποιήσετε στοιχεία του λογαριασμού σας. Επικοινωνία
Αρχική Εγγραφή Είσοδος Λίστα Λογαριασμός Επικοινωνία
Αναζήτηση Σύνθετη Αναζήτηση
το καλάθι περιέχει
0 προϊόντα
Πατήστε εδώ για να δείτε τα περιεχόμενα του καλαθιού και να ολοκληρώσετε την παραγγελία σας.
επιλογή γλώσσας Ελληνικά English
Εγγραφή στην ηλεκτρονική μας ενημέρωση
Κατηγορίες
 
eBooks
 
 
Οικονομία & Διοίκηση
 
 
Γεωτεχνικές Επιστήμες
 
 
Εφηβικά
 
 
Θεολογία
 
 
Παιδικά
 
 
Θετικές Επιστήμες
 
 
Περιβάλλον - Ενέργεια
 
 
Ιατρική
 
 
Πληροφορική - Τεχνολογία
 
 
Δίκαιο
 
 
Εκπαίδευση - Κατάρτιση
 
 
Κοινωνικές Επιστήμες
 
 
Λεξικά
 
 
Διάφορα
 
 
Ιστορία - Λαογραφία
 
 
Μαγειρική
 
 
Πολιτική
 
 
Λογοτεχνία
 
 
Ανθοδετική
 
 
Πανεπιστημιακά
 
Οι εκδόσεις μας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
RapidSSL
Google+

Αρχική > Άρθρα > Business > Ειδικά θέματα > Δημιουργικότητα και Ύφεση


Δημιουργικότητα και Ύφεση

Ημερομηνία: 11/05/2011
 
Δημιουργικότητα και Ύφεση

Μπορεί εν τέλει να βγει κερδισμένη η ελληνική δημιουργικότητα από την ύφεση;

Nαι, η παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τη δημιουργικότητα. Διότι συνεπάγεται μειωμένα κονδύλια, κακή ψυχολογία, ανασφάλεια, περιορισμένο διαθέσιμο χρόνο, απροθυμία υιοθέτησης τολμηρών λύσεων... Έστω και έτσι, όμως, δικαιούται να διατηρεί η ελληνική δημιουργικότητα ρεαλιστικές ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο; Μπορεί εν τέλει να βγει κερδισμένη από την ύφεση;

Ιδού τι πιστεύουν η Αλίκη Αναγνωσταρά, Πρόεδρος & Διευθύνουσα Σύμβουλος της TBWA/Athens, ο Κώστας Βάνης, V.P., Executive Creative Director της Fortune, ο Νίκος Παλαιολόγος, Creative Director της Adel Saatchi & Saatchi, ο Θανάσης Παπαθανασίου, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Frank o Πάνος Ρήγας, Creative Partner της Aea Relate, o Γιάννης Σιδέρης, Executive Creative Director της Bold Ogilvy και ο Αντώνης Σταυρόπουλος, Head of Creative της Tribe.

Marketing Week: Πιστεύετε ότι μπορεί να βγει κερδισμένη η ελληνική δημιουργικότητα από την κρίση και, αν ναι, σε ποιους τομείς;

Κώστας Βάνης (Fortune): Φοβάμαι πως όχι. Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να αναπτύξουμε κάποιου είδους low budget expertise στον χώρο μας, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να θεωρούμε ως κέρδος, είναι απλά... arte povera.

Το κακό είναι πως ακόμα και το online, αρχίζει να αντιμετωπίζεται εσφαλμένα σαν μια «οικονομικότερη εναλλακτική διέξοδος», άποψη που δεν συνάδει φυσικά με την πολύ μεγάλη αξία του συγκεκριμένου χώρου και κυρίως, δεν τον βοηθά να αναπτυχθεί σε υγιείς βάσεις.

Τελικά υπάρχει φως στο τούνελ της δημιουργικότητας; Και βέβαια υπάρχει. Στους ίδιους τους δημιουργικούς. Αφού αυτοί από τη φύση τους δεν κάθονται ποτέ με σταυρωμένα τα χέρια αλλά αντίθετα, είναι φτιαγμένοι για να τους βάζεις δύσκολα. Για να κολυμπούν στα βαθιά.

Νίκος Παλαιολόγος (Adel Saatchi & Saatchi): Δεν ξέρω αν θα βγει κερδισμένη. Σίγουρα θα βγει πιο ώριμη στον αγώνα ενάντια στα λιγότερα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Αντιθέτως, μπορεί το «τίποτα» να λάμψει και το «πολύ» να θαμπώσει. Αλλάζουν οι καιροί, η διαφήμιση, οι πελάτες, οι καταναλωτές. Μόνο ένα παραμένει ίδιο. Η ανάγκη για ωραίες ιδέες. Αυτές, πάντα θα κερδίζουν.

Θανάσης Παπαθανασίου (Frank): Το στοίχημα της δημιουργικότητας τον καιρό της κρίσης αφορά σε ολόκληρη τη χώρα και όχι μόνο τη Διαφήμιση. Χρειαζόμαστε ιδέες και ομαδικότητα. Τα γρανάζια της διακυβέρνησης της χώρας είναι παντελώς στείρα σε ιδέες εδώ και πολλά χρόνια. Όσο για την ομαδικότητα, έχω την εντύπωση ότι είμαστε χωρισμένοι στα δύο:σε αυτούς που καταλαβαίνουν την ανάγκη να αλλάξουμε και σε αυτούς που με νύχια και με δόντια προσπαθούν να μην αλλάξει τίποτα. Απουσιάζει ένα όραμα που θα μας ένωνε και τα πράγματα δεν πάνε καλά. Για τη Διαφήμιση, είμαι, πάντως, πολύ πιο αισιόδοξος.

Πάνος Ρήγας (Aea Relate)
: Λόγω της μείωσης των κονδυλίων των μεγάλων πελατών, αρχίζουμε και βλέπουμε κάποια -μέχρι πρότινος- άγνωστα προϊόντα η τουλάχιστον χαμένα στο clutter των μεγάλων budget. Κάτι χυμοί, κάτι τυριά που ξεπετάγονται ξαφνικά... Αυτό είναι καλό και μάλλον θα έχει συνέχεια. Μικροί έλληνες παραγωγοί με αξιόλογες μάρκες που δεν θα μπορούσαν προ κρίσης να έχουν ικανοποιητική παρουσία, τώρα που οι κλασικοί μεγάλοι έχουν σωπάσει, αρχίζουν και ξεπετάγονται σιγά-σιγά. Τώρα, αν αυτοί θα ζητήσουν και καλό δημιουργικό η κάτι κλασικό και «πουλησιάρικο», αυτό είναι άλλο θέμα και είναι στα χέρια μας.

Αυτό που η αγορά δείχνει να υιοθετεί -και μάλιστα κάπως γρηγορότερα από το αναμενόμενο- είναι η ψηφιακή επικοινωνία και τα Social Media. Κάτι που συμβαίνει και για λόγους οικονομίας, μιας και γενικά είναι φθηνότερο και σαν παραγωγή και σαν airtime. Είναι εμφανές, πάντως, ότι υπάρχει μια μεγάλη στροφή. Και όταν όλοι καταλάβουν ότι δεν πρέπει να μεταφέρουν τη λογική και το ύφος των παλιών Μέσων στα Νέα Μέσα, τότε θα έχουμε πολλές ευχάριστες εκπλήξεις.

Γιάννης Σιδέρης (Bold Ogilvy): Αν κανείς αγαπάει τη Διαφήμιση, δεν μπορεί παρά να αναζητά τρόπους για να βελτιώσει την ποιότητα της δουλειάς του, ακόμη και κάτω από αυτές τις συνθήκες. Δεν είναι εύκολο να γίνει, αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Εκεί που σίγουρα θα βγούμε κερδισμένοι είναι η έρευνα για νέες λύσεις, για ιδέες με μικρότερα budgets αλλά εξίσου ή και περισσότερο δυνατές. Οι συνθήκες διαφοροποιούνται και αν προσπαθήσουμε, παρά τη γενική απογοήτευση, να μη χάσουμε το πάθος μας, πιστεύω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Σίγουρα το Print δέχεται μεγαλύτερη επίθεση από τα υπόλοιπα Μέσα και το Internet φυσικά συνεχίζει ανοδικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι χρειαζόμαστε ιδέες που να λειτουργούν συνολικά. Tα Αmbient Μedia παραμένουν ως επί το πλείστον αναξιοποίητα και εκεί υπάρχουν ευκαιρίες, όπως δεν βρίσκω τον λόγο γιατί να πέφτει η ποιότητα της δουλειάς στο Ραδιόφωνο. Χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια για να ανακαλύψουμε ή και να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες. Κανείς δε θέλει να ζήσουμε σε μια μόνιμη χειμερία νάρκη.

Αντώνης Σταυρόπουλος (Tribe): Μία φράση που αποδίδεται στον πατέρα του John F. Kennedy λέει: «When the going gets tough, the tough get going». Ναι, πιστεύω πως είναι ευκαιρία να βγούμε κερδισμένοι από αυτήν την περιπέτεια. Να ξαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο μας και τα εργαλεία μας, να ξεφορτωθούμε τις «ευκολίες» μας, να προσχωρήσουμε πιο αποφασιστικά στις νέες τεχνολογίες στις οποίες η ελληνική διαφήμιση είναι ακόμα πολύ πίσω, να ξαναθυμηθούμε την αγωνία του λευκού χαρτιού (ή έστω του λευκού document), και τη γοητεία της δημιουργίας, γιατί στα χέρια μας έχουμε το πιο προκλητικό brief που πήραμε ποτέ.

«Best Practices in low-budgeted Creativity» @ Athens Creativity Conference
Σίγουρα θα έχετε κατά νου κάποια καμπάνια χαμηλού κόστους, η οποία εντυπωσίασε το κοινό, απέσπασε διακρίσεις και αποδείχτηκε ευεργετική για τον πελάτη.

Ποιες είναι, ωστόσο, οι προϋποθέσεις που απαιτούνται προκειμένου να αντιπαρέλθει η δημιουργικότητα το εμπόδιο των μειωμένων κονδυλίων; Και ποιες είναι οι ευκαιρίες που προκύπτουν για εξαιρετικές low-budget καμπάνιες στο σημερινό μιντιακό οικοσύστημα;

Οι απαντήσεις θα δοθούν στην ενότητα «Best Practices in low-budgeted Creativity» του Athens Creativity Conference, η οποία υπόσχεται να εμπνεύσει και να προσφέρει χρήσιμες συμβουλές για κάθε δημιουργικό, marketer, media specialist και στέλεχος επικοινωνίας, που καλείται να δράσει εν καιρώ κρίσης και δη, με περιορισμένα κονδύλια.

Αλίκη Αναγνωσταρά, TBWA/Athens: «Να μην υποκύψουμε στον φόβο»
Η δημιουργικότητα έχει σίγουρα επηρεαστεί από τις συνθήκες. Αλλά αυτό που πιστεύω είναι ότι το κονδύλι δεν είναι (και ούτε και ήταν) ο πιο κυρίαρχος παράγοντας που επηρεάζει τη δουλειά μας. Αυτό που θεωρώ νούμερο ένα παράγοντα για την κατάσταση της δημιουργικότητας σήμερα, είναι ο φόβος.

Ένας φόβος που συναντιέται μέσα στο γραφείο, έξω απ’ αυτό, μέσα στις εταιρείες των διαφημιζόμενων, αλλά και στην καθημερινότητά μας, είτε στον χώρο της δουλειάς είτε έξω απ’ αυτήν. Και μιλάω για έναν φόβο γενικό, όχι δυναμικό, αλλά διαρκώς παρόντα, που τείνει να γίνει η πραγματικότητά μας όλο και περισσότερο. Φόβος για τη δουλειά μας και πόσο απαραίτητη είναι στις μέρες μας, φόβος προσωπικός του καθενός που εμπλέκεται στο δημιουργικό προϊόν, αλλά και φόβος ορίων: Δηλαδή, πόσο μπορεί κανείς να ρισκάρει όταν «όλα είναι επικίνδυνα» και ελέγχονται πολλαπλά, κάτω από το μικροσκόπιο και των πελατών μας και το δικό μας.

Σίγουρα θα περίμενε κανείς να είναι αλλιώς. Άλλωστε όλοι πιστεύουμε ότι η συνθήκη της κρίσης μπορεί να δημιουργεί και μεγάλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά. Όμως αυτό μοιάζει θεωρητικό, όταν η πραγματικότητα δείχνει το πόσο βάλλεται η δουλειά μας σε όλα τα μέτωπα.

Νομίζω ότι ο μόνος τρόπος για να προστατεύσουμε τη δημιουργικότητα και το ταλέντο που αναμφίβολα έχει μέσα του ο χώρος μας, είναι να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να συμπεριφερθούμε σαν να μην υπήρχε αυτός ο φόβος, αυτή η απειλή. Και αυτό είναι πολύ σοβαρό καθήκον για κάθε εταιρεία, αλλά και για κάθε δημιουργικό άνθρωπο ξεχωριστά.

Προσωπικά το βλέπω σαν τη μόνη ασπίδα που οφείλει ο καθένας μας να προσθέσει στα προσωπικά του κεφάλαια. Άλλωστε, το να φοβόμαστε και να μιλάμε συνεχώς για αυτό δεν θα μειώσει την κρίση ή τα αποτελέσματά της. Αντίθετα θα μας κάνει λιγότερο απαραίτητους και το κυριότερο: Θα απαξιώσει περισσότερο το αντικείμενό μας που -κακά τα ψέματα- χρειάζεται και θα χρειάζεται όλο και πιο πολύ όσο είναι πτωτικές οι αγορές, όσο τα μερίδια απειλούνται και όσο αυτοί που στο παρελθόν αποκαλούσαμε «καταναλωτές» αποκτούν καλύτερη συνείδηση, επομένως και καλύτερη επιλογή.

Γίνονται δηλαδή όλο και πιο «δύσκολοι» πελάτες των μαρκών, επομένως το χτίσιμο μιας μάρκας δεν είναι πολυτέλεια στην εποχή μας. Είναι αίτημα των καιρών και το επάγγελμά μας, απολύτως απαραίτητο για να το κάνει να συμβεί.

Πηγή: marketingweek.gr
 

Το προϊόν προστέθηκε στο καλάθι σας

 Περιεχόμενα καλαθιού
Δεν έχετε αρκετούς πόντους για να αγοράσετε αυτό το προϊόν!

 Περιεχόμενα καλαθιού
^BACK TO TOP